Estrella Morente - onbeschrijfelijk mooi

Wauw... Ik weet werkelijk waar niet hoe ik hierover moet schrijven... Ik was zojuist weer naar nog een concert van het London Flamenco Festival. Ik had mij laten vertellen dat de dame die vanavond zong een grote naam is. Ik had daarom met een spaanse vriend en zijn vriendin kaarten geregeld. De dame die zong was Estrella Morente (ze zingt oa ook in de film 'Volver'). Het was echt een geweldige avond. Ik wilde dat ik het kon uitleggen. Ik kan in ieder geval iedereen aanraden, mocht je de kans krijgen, ga haar zien!

Jammergenoeg ook geen foto's van Morente zelf... haar expressie en stijl was geweldig en zou prachtig zijn om te kunnen laten zien. Ook geen foto van de lelijke dikke oude vrouw die een geweldige dans op het toneel zette of van de jonge danser... Wel een enigzins gelukt plaatje van de gitarist tijdens een 'tarantos'.

Mama op bezoek

Ze is nu jammer genoeg net al weer vertrokken, maar mijn mama was dit weekend even op bezoek hier in Londen. Erg leuk om weer even bij elkaar te zijn. Ik had van te voren kaartjes geregeld voor een voorstelling van het London Flamenco Festival. We zaten gisteravond dus met z'n drietjes te genieten van zingende en schreeuwende mannen, virtuose gitaristen, opzwepend geklap en prachtig gedans! Eventueel kan ik later nog een fotootje plaatsen (die Steffen gemaakt heeft)

Voor nu maar even een fotootje van het eten vooraf in de pub:

Google en de opgelichte zoon

Al een paar keer eerder schreef ik hier over mensen die mijn blog via google vinden. In mijn statistieken zie ik vaak rare en leuke zoektermen voorbij komen waarmee mensen mijn blog vonden. Begin deze week had ik echter een extra speciale ‘hit’ van google. Afgelopen zondag kreeg ik namelijk een mailtje van een man die mij op google had gevonden. Hij vertelde dat zijn zoon naar london was afgereisd dat weekend voor een stage. Hij zou hier een aantal maanden blijven en had daarom via internet een huis/appartementje geregeld. Zo leek het althans...
Toen de zoon eenmaal in Londen aankwam bleek het huis namelijk te bestaan! Iemand vond het blijkbaar nodig om mensen op deze manier de 200 euro borg afhandig te maken.
Nu stond zoonlief dus in london op straat en zat vader thuis met de handen in het haar. Hij besloot daarop maar eens op google te gaan zoeken naar Nederlanders in London, in de hoop dat die zoonlief zouden kunnen helpen. En ja, wie vind je dan ;) Inderdaad! Die rare blonde snuiter die aan de London School of Economics studeert! Hij besloot de blonde snuiter maar eens te mailen om te vragen of ik eventueel kon helpen om zo snel woonruimte te vinden.
Tsja, opgelichte zoon hier in een vreemde stad zonder dak boven zijn hoofd en ouders thuis bezorgd... Een erg nare situatie! De blonde snuiter wilde graag wat betekenen, maar hoe? De blonde snuiter had zelf nooit woonruimte hoeven zoeken dus voor hem was zo'n situatie eigenlijk net zo nieuw als voor de opgelichte zoon.
Voordeel was wel dat de blonde snuiter mogelijk wat meer mensen kent hier. Het eerste wat de blonde snuiter daarom dacht was: misschien dat men bij de Nederlandse Kerk wel iets meer weet. Zodoende stuurde de blonde snuiter de mail van de vader naar Rein, een van de geliefde kosters en belde hem de volgende dag ook nog even. Wat bleek: de geliefde wist bij toeval nog wel iemand binnen de kerk die kamers te huur had. En voila, dinsdagmiddag ging de opgelichte zoon op bezoek bij een vriendelijke Nederlandse dame in Blackheath. De kamer was mooi en het klikte tussen de opgelichte zoon en de vriendelijke dame. Zodoende had de opgelichte zoon alsnog een thuis in london gevonden. En de vader, thuis in Nederland achter zijn scherm, geheel gerust gesteld, googlede nog lang en gelukkig...

Gastcollege van Eurocommissaris Neelie Kroes

Uit het het vorige bericht bleek het al: Eurocommissaris Neelie Kroes was op de LSE om een toespraak te houden. Kroes is, voor degenen die dat niet weten, Eurocommissaris van competitie (mededinging). Volgens goed gebruik vervulde een LSE hoogleraar de rol van voorzitter. Dit maal was dat Prof. Buiter en zodoende was het een gastcollege met een, voor LSE begrippen, zeer dikke rood-wit-blauwe rand. Zeker toen ik na afloop nog een willekeurige Nederlander aanschoot voor een praatje: Dat bleek dan weer ineens Graaf dit-te-me-dat van je-weet-wel te zijn (het bleek de persoonlijk assistent te zijn van Mevr. Kroes) en volgens mij zat ik schuin achter de onlangs nieuwe benoemde Nederlandse ambassadeur in de zaal.
De toespraak was boeiend. Niet zozeer om de inhoud, maar wel om Mevr. Kroes eens te zien spreken van zo dichtbij. Die inhoud was namelijk vrij voorspelbaar. Haar verhaal in een notendop: Competitie is van vitaal belang en wij allemaal zullen de vruchten plukken van transparantere competitivere markten. Maar goed, in 30 minuten toespraak kan je ook niet te veel verwachten, en dat deed ik ook niet gelukkig.
Dankzij Arthur (derdejaars bachelor student en overactief in allerlei studentenfuncties) had ik een gereserveerde plek op de derde rij en zodoende kon ik mooi van dichtbij het college volgen. En dat was wel boeiend. Het viel mij op dat, hoewel Mevr. Kroes dergelijke toespraken misschien aan de lopende band houdt, het echt overkwam alsof ze erg gepassioneerd was voor haar job. Het leek wel of haar ogen er af en toe tranerig van werden, maar dat kan natuurlijk ook door haar oververmoeidheid komen :). Het is toch, moet ik eerlijk zeggen, ook wel wennen als er op zo'n plek waar meestal de mannen in pakken staan, ineens een klein dametje met enorme kralenketting, gelakte nagels en handtasje staat. Een bijzondere dame! Willem Buiter sprak terecht dat hij maar beter niet door haar CV heen kon gaan in zijn aankondiging want anders hadden we geen toespraak overgehouden.


Van te voren had ik samen met Arthur en Broekema bedacht dat het mooi zou zijn dit evenement aan te grijpen om wat Nederlandse studenten bij elkaar te krijgen om gewoon eens gezellig te meeten. Zodoende hadden we dus zoveel mogelijk mensen een mailtje gestuurd met uitnodiging om naar het gastcollege te komen en daarna de pub op de campus in te duiken. Zodoende stonden we dus na afloop nog een tijdje gezellig na te borrelen in George the IVth. Jammer genoeg konden Prof. Buiter, Mevr. Kroes en alle graven, gravinnen en ambassadeurs niet even een half uurtje blijven hangen in verband met hun drukke agenda’s, maar desalniettemin was het toch reuze gezellig in de kroeg. En ow ja, Broekema was na afloop in de kroeg, zoals je ziet, undercover ;)

Prof. Willem Buiter en Eurocommissaris Neelie Kroes

Wederom studeren en Herman

Door wat technische probleempjes kan het jullie jammergenoeg niet laten horen, maar ik heb net 'even' de begeleiding van dat mooie liedje van Herman van Veen uitgeschreven op 'papier' en geoefend. De zang en gitaar tegelijk loopt nog niet helemaal, maar goed da's een kwestie van nog even oefenen. Zie hier hoe dat er dan nu uit ziet op mijn schermpje:



Eerlijk is eerlijk, er zitten nog wel een paar onnauwkeurigheidjes in, maar dat moet ik morgen ofzo nog maar even bijwerken. Het is nu te laat.

Verder lekkere zondag gehad vandaag. Mijn kleinste grote broer was blijven slapen. Samen lekker door het rustige london naar de kerk gesjouwd. Beetje gezongen. Naar gastpredikant geluisterd. David Titterington speelde weer ongelooflijk mooi op het orgel... Ik had beloofd dat ik hem even zou op hemelen op mijn blog; dus bij deze David :) nee, maar het is ook gemeend! Altijd een genot om hem te horen spelen (hij kan alleen nog geen noten digitaal op papier zetten en dat kan ik dan weer wel ;)).

's middags ben ik naar LSE gegaan. Heb een paar uurtjes gestuurd. Om een uur of zeven LSE verlaten en wat gegeten. Toen ik daarna naar huis liep heb ik, denk ik, zes keer "weet je nog" van Herman van Veen geluisterd. Ik kon maar niet stoppen met luisteren! Dus toen ik thuis kwam moest ik het gewoon kunnen spelen... nou ja en nu dus te laat naar bed om die reden... tsja.

London School of Bierodromics...? Nou, ik weet 't wel

Het was een zwaar dagje. Werkgroep om negen uur 's ochtends. Toen twee uur studeren. Om twaalf uur weer werkgroep. Een uurtje gelunched met Pere en Martijn (ja, de enige andere Nederlander die postgraduate economie doet aan LSE). Toen om twee uur werkgroep Monetaire economie. Toen een uurtje vrij waarin ik even koffie en vers geproduceerde sinasappelsap heb gedronken en een beetje heb zitten computeren. Vervolgens van vier tot zes Macro economie college... Pfff ik viel het laatste kwartier echt in slaap.


Na het slopende college heb ik daarom maar geen poging meer gedaan om verder te studeren. In plaats daarvan stond de avond in het teken van bier: bier uit de lage landen wel te verstaan. Eerst Grolsch, toen Hoegaarden, toen Grimbergen, toen Leffe, toen De Koninck, Westmalle en tot slot ook nog een slokje Waalse triple: Chimay tirple. We waren met andere worden met een stel studenten na college afgezakt naar het 'Bierodrome'. Ik wist al een tijdje dat dat vlak naast LSE zat aan Kingsway zit, maar was er nog niet eerder geweest. Doordeweeks hebben ze een mooie deal waarbij de prijs voor je eten gelijk is aan de tijd dat je bestelt. Met andere woorden ik moest 6 pond 40 betalen toen ik om tien over half zeven bestelde.
Maar ik moet zeggen: vooral het bier smaakte erg lekker. Misschien smaakt het hier juist nog wel lekkerder dan thuis... Als je op de foto klikt kun je de kaart zien. Ze zijn niet helemaal belgisch, maar ze hebben toch redelijk wat. Zoals mijn spaanse studiegenoot op zijn beste Nederlands zou zeggen: "P-r-i-m-a!" ;)

Weet je nog - Herman van Veen

Vanmiddag zat ik zoals gewoonlijk weer in de studieruimte van St. Clements Building, het gebouw waar de Department of Economics gehuisvest is. Ik probeerde mij te concentreren op een model voor Monetaire Economie. Zoals zo vaak was ik in mijn hoofd erg onrustig. Ik dwaalde elke minuut weer met mijn gedachten af. Regelmatig onderbrak ik mijn poging om door de wiskundige rommel op papier te worstelen met een wandeling naar een computer of om koffie te halen. Als je op de vergroting van de foto clickt begrijp je wat ik bedoel met rommel...



Toen dit nummer van Herman van Veen (click hieronder om af te spelen) langs kwam op mijn Ipod kwam de drukte in mijn hoofd echter ineens tot rust. Wat een prachtig nummer is dat. Eenvoudig.
Eerst heb ik het drie keer rustig geluisterd om in mijn gedachten voor mij te zien wat de gitarist precies als begeleiding speelt. Daarna heb ik het nummer een uur op repeat gezet. Zonder afgeleid te worden kon ik ineens aan één stuk geconcentreerd doorwerken... Wauw. Bijzonder dat die klanken zo erg kunnen helpen. Heerlijk nummer Herman!

Verhuizing(2)

Zo hier dan een paar fotootjes van de verhuizing van afgelopen weekend (genomen met thomas' camera). Toen we zaterdag in Reigate aankwamen waren er ook drie vrienden die Steffen had uitgenodigd: Gerli en Arko, allebei uit Estland en Silvia, uit Spanje (maar momenteel uiteraard allemaal woonachtig in London). Dat was erg gezellig en erg handig. We moesten de volgende morgen namelijk niet alleen de bus uitladen, maar Steffen had ook nog een hoop spullen in zijn 'oude' huis in Reigate staan. Die spullen moesten ook dit weekend verhuisd worden naar zijn nieuwe huis. Weer een hoop dozen, een paar speakers en uiteraard ook weer twee zware computers (ik schat 80+ kg) moesten dus worden in- en uitgeladen. Het was maar goed dat er zes extra handen waren, anders was dat denk ik niet gelukt allemaal.

Hier een fotootje van mij Steffen en Arko met één van de zware speakers voor het nieuwe huis:



Dan euuh... nog een foto in het nieuwe huis





Dan een foto die ik zelf genomen heb. De dame onderaan is Gerli, daarboven Silvia, mijn twee broers, Thomas en Steffen en de heer rechts is wederom Arko.

Verhuizing

Zo... Ik ben weer thuis na een erg druk weekend. Vrijdag had ik van vier tot zes uur nog college en om kwart over acht zat ik al weer met Steffen, broer 1, in het vliegtuig op London City Airport. We moesten naar Nederland vliegen omdat Steffen dit weekend een flinke hoop spullen wilde verhuizen vanuit zijn flat in Rijswijk naar zijn nieuwe appartement in Reigate (UK). In een fokker 50 van VLM vlogen we naar Schiphol. Daarna haalde een bekende van Steffen ons op in de auto en reed ons naar de flat in Rijswijk.
De volgende morgen kwam Thomas, broer 2, met een gehuurde bus voor rijden. Met hulp van Diana en Jasper Jeroen (vriend van Thomas en momenteel ook inwoner van 'Rijswijk') hebben we toen alle troep vanaf de achtste verdieping naar de bus gebracht. Om een indruk te geven wat we zoal moesten verslepen: onder andere twee 70kg zware speakers, een stuk of 15 computers, twintig(?) dozen en een poes.
Toen alles in de bus zat zijn we naar Calais gereden en hebben we daar de boot gepakt. Aan de overkant, in Dover, moesten we nog even op de boot wachten omdat we de poes moesten overgeven alvorens we aan land mochten. De poes moet namelijk, om Engeland in te mogen, zes(!) maanden in quarantaine, het arme beest.
Toen volgde er een nieuwe uitdaging: links rijden. Ik moet zeggen dat het redelijk soepel ging. Alleen het feit dat je als bestuurder aan de verkeerde kant van de auto zit is wel lastig, maar voor de rest is het goed te doen.

We hebben nog wel het een en ander gedaan toen we aankwamen in Reigate en zondag (vandaag) was ook weer een drukke dag, maar ik voel dat ik nu maar eerst even moet slapen. Misschien dat ik later ook nog even wat foto's kan laten zien (mijn twee broers zijn zoals bekend fotoverslaafd, dus er zijn vele vele plaatjes van dit weekend beschikbaar...)

'Ongelukje'

Vorige week wandelde ik zoals altijd over Blackfriars Bridge naar school. Toen ik bij Victoria Embankment kwam viel me op dat het er erg rustig was. Het bleek dat de hele weg (die normaal bere druk is) in één richting was afgezet. Er stonden een paar agentjes en ik zag wat krassen op het asfalt. Blijkbaar was er een ongeluk gebeurt en moest er het een en ander worden opgeruimd. Het gevolg was een enorme chaos in het hele centrum! Ik vond het wel lachen om te zien wat een enorme impact zo'n ongelukje heeft op die enorme drukke mierenhoop hier.

Eergister liep ik echter langs dezelfde plek naar huis. Toen zag ik dat ze op meerdere plekken de volgende borden hadden neergezet:



Toch niet echt 'lachen' zo'n 'ongelukje' besefte ik me toen iets beter... Iemand had een uurtje voordat ik daar liep blijkbaar op het asfalt het leven gelaten :'(

Twee foto's die niks met elkaar temaken hebben

Onder het mom van "geld speelt geen rol", zie hier mijn nieuwe IPod Nano (I know its for girls!):



En onder het mom van "we willen meer relaxde foto's van het dagelijks leven van Ilja in London" hier een foto van de wandeling naar huis na een biosbezoekje met Martijn en Arjen op Leicester Square afgelopen weekend. The Houses of Parliament in het donker gezien vanaf Waterloo Bridge.

Jep, ik ben er nog

Gezien de stilte hier, zullen sommigen zich misschien afgevraagd hebben of ik er nog was. Het antwoord is: ja zeker! Het was de afgelopen tijd een beetje druk en meestal had ik 's avonds geen energie meer achter de mail en blog te kruipen. Vandaar de weinige berichten. Maar waar was ik dan zoal druk mee?
Vorig weekend was Diaan op visite, dit weekend waren Martijn en Arjen op visite, er was ,voor het weekend met Diana, city lunch met Rinnooy Kan (SER voorzitter), er was een avondje met champagne omdat mijn kleine grote broer zijn nieuwe huis 'ontvangen' heeft, ik heb een brief geschreven aan de baas van de school en de baas van mijn 'department' met een klacht over een aantal dingen en daarnaast was er natuurlijk ook vooral veel studie en alle dingen die ik zo snel even niet weet te noemen.

Hier twee foto's van het bezoek van afgelopen weekend: Arjen en Martijn, zoals het hoort, aan een stevig Engels ontbijt in de pub.