Lekker dagje studie

Na twee colleges, zes uur studie, een uur in de computerruimte, een cappuccino, een hot chocolate, vier flessen water (en dus ook 4 bezoekjes aan de .. ja), een bord pasta met tomatensaus en parmezaanse kaas, een bakje frambozen yoghurt, anderhalve echte Italiaanse pizza (11 inch in doorsnee zeiden ze die Italianen), en, tot slot, een bakje megasterke 'door-Alon-mijn-studiegenoot-zelfgemaakte' espresso, voelt het erg voldaan als je om half elf eindelijk naar huis loopt... Heerlijk die rivier! Deze keer heb ik The National Theatre er uit gelicht voor jullie:



Morgen ochtend om negen uur begint het feest weer van voor af aan. Deze keer alleen voor de afwisseling met een tentamen MEI, 'Methods of Economic Investigation' ofwel econometrie in normaal Nederlands.

Chocootje op vrijdagavond

Het is een soort van gewoonte geworden om elke vrijdagavond een warme choco te drinken hier in de pub. Lekker na het eten. De mensen achter de bar lijken echter na acht uur 's avonds het woord 'Hot Chocolate' niet meer te verstaan: "Three Grolsch!?" "No, I said: three Hot Chocolates please!" "huh what kind of beer is that??!" "H-O-T C-H-O-C-O-L-A-T-E"

Meestal worden we dan daarna nog eens flink uitgelachen door dikke engelsen die aan vierde pint beginnen. Zodra wij ons vergrijpen aan de heerlijke laag slagroom 'on top' verstomt alle kritiek echter... hmmm heerlijk.

Maar, bang voor eventuele repercussies, komen mijn kornuiten Piet-Hein E. en Joeri W. toch liever niet herkenbaar in beeld...

Mock Exams

That's me in the studyroom. Er staan voor de komende week zogenaamde Mock Exams op het programma, dus ik zal daar zoveel mogelijk uren gaan doorbrengen deze week. Het zijn welliswaar proeftentamens, maar het is zaak jezelf redelijk voor te bereiden zodat je jezelf wel enigzins test en niet hopeloos naar je blaadje zit te staren tijdens de toets.
De kans dat ik deze tentamens haal zijn echter niet heel groot. De hoeveelheid stof is bijzonder groot en er is geen tijd om stof te herhalen omdat ondertussen de colleges en classes gewoon door blijven gaan. Maar goed dat probleem geldt gelukkig voor iederen. Het levert echter wel de goeie 'thrill' op om lekker gemotiveerd aan de slag te gaan, dus daar moet ik maar goed gebruik van maken.
De studyroom is trouwens een prima plek om te werken. Meestal zit ik er met een aantal Spanjaarden. Erg stimulerend om mensen om je heen te hebben die ook lopen te bikkelen op dezelfde problemen. En er is voldoende ruimte om elkaar het één en ander te vragen. Dat is leerzaam en ook uitdagend. Als er een probleem geopperd wordt wil je van nature graag een antwoord vinden.

Ja, die studieatmosfeer is één van de enorme voordelen van zo'n topuni...

(Euhh ow ja weinig tijd dus ook om te bloggen komende dagen ;-))

In the choir of Westminster Abbey

Vanavond dus gezongen... in een kerk... één van de mooiste... die met die twee mooie lichte torens... naast de big ben... Westminster Abbey... die ja... gezellig en erg mooi... en ik zat lekker in het koor.


UPDATE

Voor alle duidelijkheid: Er was in de Westminster Abbey een kerkdienst in Taizéstijl. De reden was dat Broeder Aloïs, de prior danwel opperbroeder van de Taizé gemeenschap, op bezoek was in London. Ik zelf ben toen 's middags naar de koorrepetitie gegaan en mocht daarom voor de gelegenheid plaats nemen in het koor gedurende de dienst. Het was erg mooi om eens de Taizémuziek te horen in zo'n prachtige kathedraal. Ik heb tegen de regels in een paar seconden opgenomen om jullie een hele korte indruk te geven van het gebed à la Taizé. Wat je hoort is Laudate omnes gentes iets wat oncomfortabel in het Engels...



Na afloop bleven er een aantal broeders in de kerk om mensen de kans te geven even met hen te praten. Het grappige was dat het juist rond broeder Aloïs heel rustig was. Ogenschijnlijk waren er niet veel mensen die Aloïs herkenden als de opvolger van broeder Roger. Daardoor had ik dus mooi even de kans om hem een hand te geven. Toen ik hem bedankte voor zijn komst naar London, bedankte hij mij voor het feit dat ik gekomen was naar de Abbey; ja, dat zijn die broeders ten voeten uit. (Vroeger schijnen de Engelsen ook zo 'polite' te zijn geweest heb ik me laten vertellen...:) Maar een mooie rustige man, broeder Aloïs.
Hij was alleen wel ineens erg klein toen ik zo oog in oog stond met hem. Hopelijk kan ik hem komende zomer weer van een afstandje zien in Taizé. Dan groeit hij vanzelf wel weer tot het formaat Frère Roger.
Ja, na zo'n dienst begint het verlangen om weer een weekje daar in Taizé te zitten wel weer te groeien. Dus, Frère Aloïs: Deo Volente, tot ziens in 2007 in Taizé!

De nieuwe kleren van de... euuh... student

Een leuk luchtig onderwerp doch spannend onderwerp nu! Kleding... Gister was ik in de kledingwinkel om wat formele overhemden te kopen. Een verkoper vond echter dat ik persee een bepaalde stropdas erbij moest nemen. Uiteraard goed voor de verkoop, maar hij meende dat het serieus een geweldige combinatie zou zijn bij mijn blonde kop... Goed ik vertrouwde hem natuurlijk niet op zijn woord, maar stelde voor dat ik mijn weblog lezers zou laten oordelen en dat ik, als de lezers(jullie dus) het niet mooi zouden vinden, de boel zou terug komen brengen.
Zo gezegd zo gedaan... Hier dus een foto van de das en overhemd en aan jullie de taak om te beoordelen of deze combo er goed uitziet:




Alle commentaren van harte welkom. Bij voorkeur voorzien van cijfer. Probeer je ook mijn witte huidje en blonde hoofd voor te stellen hier boven. (Kan het jammergenoeg niet passen omdat ik dan die das naar de klote help en niet kan terugbrengen ;))

Thank you!

Milton Friedman R.I.P

Rest in peace professor.

Prof. Dr. Milton Friedman.
1912 - 2006.

Zojuist is bekend geworden dat Milton Friedman, op 94 jarige leeftijd, overleden is. Milton Friedman is één van de beroemdste nobelprijs winnaars voor de economie en absoluut één van mijn favorieten in de economische wetenschap. (Niet voor niks stond hij bij mijn 'helden' op hyves voor diegenen die het niet was opgevallen ;)) Het is voor mij lastig zo snel uit te leggen wat hem zo bijzonder maakte, maar ik dat Nu.nl goed in het kort weergeeft waarom Friedman speciaal was: klik hier voor dat artikel

De reden dat ik Friedman enorm waardeer is het feit dat hij een groot voorvechter was van vrijheid en tegen overheids bemoeienis. Nu zijn er wel meer mensen die dat zijn, maar Milton Friedman wilde als groot wetenschapper ook het gewone volk bereiken met zijn boodschap. Hij was niet alleen een 'technische' econonoom maar schreef ook meer economisch filosofische boeken. Hij schreef over vrijheid en democratie en het belang van martkvrijheid voor politieke vrijheid. Onderwerpen met andere woorden die niet heel geschikt waren voor de formele economische modellen, maar die wel grote gevolgen voor de samenleving hebben. Pure economen onderbouwen de vrije markt met het argument dat het de meeste welvaart brengt in geldtermen, maar Friedman trok het verder door. De markt is een van de belangrijkste instrumenten voor het verkrijgen van een fundamenteel goed: politieke vrijheid. Hij heeft samen met Friedrich von Hayek (een oud LSE-econoom die ook de nobelprijs ooit won) een gtoe invloed gehad op mijn liberale denken.

Het volgende filmpje (fragment althans) is een heel mooi voorbeeld van Milton Friedmans poging om het brede publiek te bereiken. Hij probeert niet alleen uit te leggen hoe de vrije markt ons welvaart brengt, maar probeert bovendien iets te laten blijken van de meer filosofische implicaties van een vrije markt. Het laat mensen die elkaar mogelijk zelfs haten toch op een opbouwende manier samen werken. De vrije markt, volgens Friedman, is een belangrijk mechanisme om harmonie en vrede te brengen... have a look!

Michel Camilo and Tomatito

Ik ben weer thuis! Ik ben net terug komen wandelen (langs de St. Pauls :)) van een concert van Michel Camilo en Tomatito in Barbican Hall. De eerste is een wereldberoemde jazzpianist en de tweede is één van de beste Spaanse flamenco gitaristen.
Ik was er heen samen met Pere en Sonja (foto). Pere is een Spaanse jongen die met mij de master hier doet; echt een prettige rustige bescheiden kerel. Sonja is zijn vriendin uit Spanje. Ik verwachtte natuurlijk een super dominante Spaanse tante bij zo'n rustige jongen, maar dat viel gelukkig mee. Een erg leuke lieve Spaanse dame (chika zo je wilt) die Sonja. Was erg gezellig.

Het concert was eigenlijk precies zoals verwacht. Een geweldige avond muziek maar na afloop toch niet geheel bevredigend. Dat kon ook niet anders: Je gaat naar concert van een echte top flamencogitarist maar hij gaat geen flamenco spelen.
Ze speelden echter wel geweldige stukken muziek en op fabelachtige wijze. Die pianist was werkelijk ongelooflijk.
Het concert stond deels in het teken van de comonist Piazolla. Bij jullie mogelijkerwijs wel bekend van de tango 'Adios Noninio'(je-weet-wel-van-die-traan-van-max). Verder speelden ze als toegift bijvoorbeeld het adagio van concierto d'aranjuez (in eigen stijl natuurlijk).
Voor de liefhebber hier een klein fragment uit het concert zoals ik het heb kunnen opnemen. Verder kun je hieronder nog de tranentango beluisteren zoals de twee heren hem uitvoeren; een aanrader!




Ástor Piazzolla - Adios Nonino - played by Michel Camilo and Tomatito:

William Boiter

De meeste mensen noemen hem hier William Boiter, maar eigenlijk heet hij gewoon Willem Buiter. De professor 'European political economy' hier aan de London School of Economics is namelijk van oorsprong Nederlander. En niet zomaar één; we hebben het over een van de beroemdste Nederlandse economen.
Ik wist dat hij inderdaad hier aan de LSE werkte, maar ik had hem nog niet eerder ontmoet. Ik had alleen zijn foto wel eens gezien op internet.

Nou stond ik in een broodjes/koffie shop op de LSE campus terwijl er een man langs me loopt en ik denk verhip: dat lijkt Willem Buiter wel! In een reflex zeg ik dus "Bent u niet Willem Buiter?!". "Dat was ik wel ja...".
Vervolgens was ik even een beetje van de wijs, het was puur een reflex en ik had geen idee wat ik eigenlijk moest zeggen verder. Maar goed, hij vroeg wie ik was en zei dat ik maar eens een keer op zijn kantoor langs moest komen!
Ik twijfel nu natuurlijk wel of hij gewoon snel er vandoor wilde en dat hij daarom maar zei dat ik eens langs moest komen, of dat hij het gewoon leuk vindt om eens een keer een Nederlandse student tegen te komen die in zijn vakbgebied (monetaire economie) een master cursus aan het doen is.
Na navraag blijkt dat hij wel bekend staat om zijn interesse in studenten en zijn toegankelijkheid dus laat ik voralsnog maar gewoon uit gaan van het laatste! Eind deze week dus maar eens aankloppen in het 'European Institute'.

Je voelt je wel heel erg klein als je kijkt wat zo'n hoogleraar allemaal op zijn CV heeft staan... Het begint al met een onderzoeksassistentschap bij een nobelprijswinnaar in zijn jonge jaren (bij James Tobin aan Yale University) en het wordt alleen maar mooier daarna... Het is wel leuk om te zien dat zijn meest recente working paper vrij dicht bij de stof ligt die ik momenteel behandel in 'monetaire economie' (mijn keuzevak). Schept een band nietwaar?
Goed, eerst maar eens kijken of zo'n professor wel ooit rustig op zijn kantoor te vinden is. En verontschuldiging aanbieden voor de brutale manier waarop ik hem ineens aansprak... :)

Voor geinteresseerden hier de personal page van Prof. Buiter bij het National Bureau of Economic Research

Na een lange dag studeren...

Maar zodra het bord leeg was, werd het studieboek wel weer open gedaan hoor!

Nachtelijk bezoek

Zaterdag nacht om kwart over drie stond er ineens iemand voor de deur... M'n grote broer Steffen had het nogal laat gemaakt in de stad hier, dus was op zoek naar een Herberg. Gelukkig was er hier voldoende plaats dus een paar uurtjes later lag hij vredig te slapen...


Jammergenoeg werd zijn rust heel eventjes later ruw verstoord omdat het jonge broertje zo nodig naar de kerk moest. Maar goed, ook grote broer vindt de gang naar de Nederlandse kerk hier geen straf, dus even later liepen we saampjes vrolijk brullend over de millenium bridge naar The City.

's Middags Italiaans Fast Food gegeten bij Fresh Italy en daarna Starbucks aangedaan. Dat bezoekje werd echter ruw verstoord door het brand alarm (met echte brandweers!)



Na het bezoekje aan Starbucks ging Steffen muziekaparatuur bekijken bij iemand. Ik ben toen, rond een uur of drie, de bibliotheek in gedoken. Heb een tijdje geprobeerd loglinearisatie van non-lineaire functies te begrijpen. Rond een uur of half negen werd ik weer opgepiept om met Steffen nog wat speelgoedjes (lees: computerachtige objecten) voor voor hem op te halen bij iemand in Greenwich.

Toen we om twaalf uur eindelijk thuis waren heb ik nog een computerspelletje gespeeld dat ik 12 jaar geleden speelde op een spelcomputer bij een neefje en om half twee lagen we eindelijk in bed. Steffen bleef maar weer slapen omdat het ook om twaalf uur niet echt meer relaxed is naar zuid London te treinen. Dat heb je als je in 'het land' woont en nog geen BMW of Porsche hebt...

Muziekje

Omdat mijn vorige bericht misschien wat lang en saai is voor sommige mensen heb ik maar even een muziekje toegevoegd in dit bericht (update: click play hieronder to start). Dan kun je lekker naar deze tango luisteren terwijl je leest hoe mijn studie ongeveer in elkaar steekt.

De muziek is van het album "Spain Again" van Michel Camilo en Tomatito. Michel Camilo is een internationaal beroemde jazz pianist en componist en Tomatito is één van de beste Spaanse flamenco gitaristen. Laat ik nou net toevallig komende woensdag naar hun concert hier in London gaan... ;)

Maar lees vooral de vorige post over mijn studie dus even rustig door onder het genot van deze klanken!

Mijn Studie

Het is inderdaad zoals verschillende mensen aangaven onderbelicht geweest tot dusver op mijn blog: De studie! Dat is toch het belangrijkste dat ik hier zo ongeveer doe.

Ik zal eerst maar eens basic beginnen zodat je een idee hebt wat het zo ongeveer inhoud. Hoe ziet zo'n studiejaar er hier eigenlijk uit? Het is redelijk anders dan in Nederland kan ik wel zeggen. Het jaar hier bestaat maar uit 20 collegeweken. In Nederland zou dat normalitair ongeveer 36 - 40 zijn.

Deze 20 weken vallen in de zogenaamde Michealmas Term (1 okt - 8 dec) en de Lent Term (8 jan - 16 maart). Ik heb nu dus nog 4 weken college en dan begint mijn kerst'vakantie' van vier weken. Daarna heb ik weer tien weken college. Dan heb ik van half maart tot juni weer vrij. Vervolgens zijn dan begin juni tentamens en daarna zit het jaar erop.

Mijn MSc. in Economics bestaat uit vier vakken. Deze vakken lopen alle vier van het begin tot het eind van het studiejaar. Elk vak heeft 60 contacturen: 30 in de Michaelmas term en 30 in de Lent term. Een snel rekensommetje leert dat dit dus 3 uur per week is. Elke week zijn deze drie uur verdeelt in 2 uur hoorcollege en 1 uur werkgroep. Totaal heb ik dus 8 uur hoorcollege en 4 uur werkgroep in de week.

De vier vakken die ik heb zijn:

• Methods of Economic Investigation
• Macroeconomics for MSc. Students
• Microeconomics for MSc. Students
• Monetary Economics

De eerste drie waren verplicht en de vierde heb ik kunnen kiezen uit een lijst van acht mogelijkheden. Methods of Economic Investigation is de meest technische van de vier vakken. Het is bijna pure wiskunde en statistiek. Het is daarom denk ik het vak dat het moeilijkst wordt voor me. Niet dat ik ooit zwak in wiskunde en statistiek ben geweest, maar als Nederlanders lig je gewoon een flink end achter op mensen die hun Bachelor aan een goed universiteit hebben gedaan. Het zal denk ik het hele jaar een gevecht zijn tegen die achterstand.
Macroeconomics is een vak dat probeert verklaringen te geven voor economische ontwikkelingen in het groot. Een vraag zou kunnen zijn: Wat gebeurt er als de hypotheekrenteaftrek wordt afgeschaft? Welk gevolg heeft dit voor de welvaart? Welk gevolg heeft dit voor de herverdeling van welvaart in een land?
Microeconomics richt zich zoals de de naam al doet vermoeden op een kleinere schaal. Het onderscheidt met Macroeconomie zit hem echter niet perse in de schaal van het probleem. Het zit hem vooral in de methode van analyse die gebruikt wordt. Microeconomische analyses maken gebruik van zogenaamd 'methodologisch individualisme'. Elke analyse moet terug te leiden zijn tot keuzes gemaakt door individuen. In macro economie gaat men meestal uit van gedrag van grote groepen (bijv. 'de consumenten' of 'de producenten'). Bij micro is een groep altijd de som van individuen. Om het gedrag van de groep te beschrijven moet er dus altijd eerst beschreven worden hoe het individu zich gedraagt... goed, het is wat lastig om zo snel te begrijpen misschien als je zelf nooit economische modellen hebt gezien :)
Monetaire economie houdt zich bezig met geld. Op welke manier beïnvloedt geld de economie? Als de Centrale Bank 1 miljard Eurobiljetten drukt en daarmee lekker gaat shoppen in Parijs wat gebeurt er dan? Heeft dit negatieve of misschien wel positieve gevolgen voor de welvaart? Wat zijn de voor en nadelen van inflatie?

Alle vier de vakken worden uiteindelijk aan het eind van het jaar met één tentamen van drie uur afgesloten. Daarnaaast moet ik voor mijn keuzevak (monetarie economie) een essay schrijven van 6000 woorden. Verder krijg je nergens een beoordeling voor. Het essay telt voor een achtste van het totaal, dus uiteindelijk wordt in de vier tentamens 87,5% van je eindresultaat bepaald!! Dat is echt wel heel anders dan in Nederland. Ik denk zelf dat het goede hieraan is dat je de stof écht moet kennen. In Nederland kan je elk tentamen bij wijze van spreken in één dag in je hoofd stampen, een 6 halen en dan een dag later alles weer vergeten. Als je hier je hele jaar moet kennen in de tentamen week kun je dat nooit in je korte termijn geheugen proppen... Je moet echt het hele jaar door goed studeren en daarna alles nog een keer herhalen voor de tentamens zodat je het echt kent.

Goed, ik hoop dat het niet een te lang verhaal is geworden… Degenen die geïnteresseerd waren kunnen zich nu een algemeen beeld vormen van de studie hier. Vanaf nu zal ik in ieder geval aannemen dat dit dus voorkennis is van mijn lezers als ik over mijn studie praat Het maakt de weg vrij om voortaan dan ook wat meer studiegerelateerde berichten te plaatsen... wees gewaarschuwd! :)

Update: wat plaatjes op het een beetje op te vrolijken...

Bezoekje van Thomas en Suzan

Het is duidelijk lang geleden sinds ik iets geplaatst heb op de blog. Eén berichtje in een week. Het is een teken dat ik druk ben geweest en relatief weinig achter de computer heb gezeten.
Begin deze week en afgelopen weekend waren Thomas (mijn broer) en Suzan (vriendin van .. ) Ze waren zaterdag avond aangekomen en hebben drie nachtjes hier op mijn kamertje doorgebracht. Dinsdag zijn ze toen vertrokken richting Steffen (de andere broer) in Reigate (zuid London). Was erg gezellig. Jammer genoeg was ik zelf redelijk druk met studie, maar we hebben nog wel een paar keer in de pub kunnen zitten samen.
Thomas en Suzan vermaakten zich zelf gelukkig ook prima. Dat is natuurlijk ook niet echt moeilijk hier. Alleen de voeten werkten soms niet echt mee. Het grote probleem bij elk bezoekje aan London: het centrum is zo groot! Je blijft maar lopen en op een gegeven moment zijn je voeten het zat. Elke avond was het hier op de kamer dus een soort opvang voor afgerpeigerde toeristen ;)

Hier een fotootje van mij en m'n broer zondag na de dienst bij de Nederlandse Kerk:


Photo by Suzan M. Omlo
Voor meer mooie foto's kun je ook even op mijn broers flickr kijken: http://www.flickr.com/photos/puurthomas

Papier gooien verboden

Het is eigenlijk al een week of drie geleden, maar er stond een erg grappig bericht in 'The Beaver', de universiteits krant: "Paper-throwing temporarily banned". Toen ik die kop zag dacht ik ook even van hè? Was het eerst niet verboden dan?

Goed, om te beginnen: elke week heeft de 'studentunion' hier een algemene vergadering. De students union is een de studentenvakbond waar alle studenten van LSE lid van zijn. Deze algemene vergadering is dus open voor alle studenten en dit is het belangrijkste besluitvormingsorgaan. Daar wordt gedebatteerd en gestemd over alle besluiten. Het nieuws is dus dat je sinds een paar weken niet meer met papier gooien tijdens deze vergadering.


Het was namelijk de gewoonte je onvrede te laten blijken over bepaalde plannen door de spreker te bekogelen met proppen papier! Vast typisch Engels! Dat moeten hillarische vergaderingen zijn geweest. Erg vermakelijk en dus vast goed voor de opkomst! Waarom dan afschaffen?
Nou, het is blijkbaar zo dat het bestuur van de 'union' hoofdelijk aansprakelijk is voor alles wat er gebeurt bij de 'union'. Mocht iemand zich ooit bezeren aan een krantenprop dan kan het bestuur aangeklaagd kunnen worden. Het gevolg zou kunnen zijn dat zij voor een aantal weken de cel in moeten! Het bestuur heeft daarom toch maar eieren voor zijn geld gekozen en het papiergooien verboden. Dit was echter wel tegen het zere been van de fanatieke papiergooiers, die de afgelopen weken juist nog meer papier dan te voren zijn gaan gooien!
The Beaver had uiteraard gemengde gevoelens: Enerzijds hot news voor de krant, maar anderzijds zal de krant rekening moeten houden met een dalende vraag nu de krant niet meer gebruikt kan worden tijdens de algemene vergadering...

Waterloo Bridge uitzicht

Na een mislukte poging om overhemden te kopen op weg naar huis...



Update: Ik vergat bijna mijn 298 jaar oude vriend!

Sinterklaas is aangekomen

in London wel althans...

Zaterdagmiddag in de bibliotheek

Unto us tickets were sent

Ik opende daarnet de post...



Halleluja! Halleluja!

Dus als je toevallig (of minder toevallig) in London bent rond 6 December zo ongeveer om 18:00 uur... laat het even weten.

Voedsel voor lijf en geest

Steffen groente etend in een kerk... Mijn moeder gelooft haar ogen vast niet als ze de volgende foto ziet. Zoon Steffen met een bord groente/sla voor zich aan tafel naast de dominee met ook nog een glas vitamine C voor zijn neus!! Het moet niet gekker worden!



We waren gisteren dus samen in de keuken van de kerk. Er was een bijeenkomst voor alles wat jong is en zich jong voelt. Hup, wij hadden het idee dat we daar wel bij hoorden.
Gezellig samen gegeten, gekletst en vervolgens een stuk van een documentaire gekeken. Naar aanleiding van die documentaire hadden we een gesprek over 'de waarde van een mensenleven'. Er Kwamen vooral vragen rond euthenasie voorbij en of het wel of niet wenselijk is leven te rekken dat misschien niet waard is geleefd te worden. Verder ook gewoon een hoop gelachen samen. Was weer geslaagd!

Daarna nog een beetje op mijn kamer gehangen met broerlief. Die bleef lekker slapen hier zodat hij niet alleen in de trein naar huis hoefde.

Blij om toch ook weer thuis te zijn werd er op mijn kamer nog even een stevige "Hey it's good to be back home again" gezongen. Op de een of andere manier moesten daar weer nodig foto's van gemaakt worden... nou goed vooruit ik plaats er eentje, maar onder protest!

Vicente Amigo

Een tijdje zit ik al te twijfelen of ik jullie nou weer moest lastig vallen met een filmpje. Zojuist heb ik maar besloten dat ik dat toch maar moest doen :D Lucky you!!

Het volgende filmpje is een oude opname van de Spaanse gitarist Vicente Amigo. Hij is hier slechts 23 jaar oud. Zelf had ik dit muziek stuk al eens op papier gezien. Ik dacht toen: “wat een chaos” en als ik de computer het stuk van blad liet afspelen klonk het als een saaie brij aan noten. Maar als je Vicente Amigo het ziet uitvoeren op deze film vraag je je af hoe ik heb ooit kunnen twijfelen aan de bijzonderheid van deze muziek. Duidelijk dat ik simpelweg het talent, de kennis en jaren en jaren oefening mis om uit die ‘brij aan noten’ de schoonheid naar boven te laten komen. Ik hoop dat dit misschien een beetje kan overbrengen waarom ik de gitaar zo’n mooi instrument vind. Als je dit hoort wil je wel de hele dag oefenen! Maar neem de rust om te luisteren, anders komt het denk ik niet echt over.




Tip: je kan ondertussen natuurlijk het hele archief van deze blog nog eens op je gemak doorlezen. (Open wel even de site een tweede keer zodat de muziek niet stopt als je op links clickt). Of laat een leuke comment achter terwijl je geniet van deze fabelachtige gitarist.