Nieuwe telefoon

Jow, eindelijk heb ik het dan geregeld: een Engels telefoonnummer! Het duurde even omdat ik weigerde een prepaid simkaart te kopen, omdat er ook hier van die heerlijke abonnementen te krijgen zijn met veel gratis minuten en bijna geen maandlasten. Het is als buitenlander alleen soms beetje lastig om een abonnement te krijgen omdat ze je 'credit history' niet kunnen nagaan. Maar goed eindelijk toch gelukt:

200 gratis minuten per maand, 100 gratis smsjes per maand en een motorola L6 voor slechts 30 pond (voor het hele jaar!) Dat is niet gek natuurlijk! De telefoon had ik niet nodig, maar het is best een aardig ding.

Voor de liefhebbers: mijn nieuwe nummer is +44 (0)78 09 66 85 67

Wolfgang Amadeus

Donderdag avond was ik met mijn ouders zoals gezegd naar een concertje. Er werd daar onder andere Albinoni, Bach, Händel en Vivaldi gespeeld. Stuk voor stuk prachtige componisten, maar er is één componist waartegen wat mij betreft alle componisten het afleggen.
Ik liep vrijdag langs de rivier naar school nadat ik mijn ouders op de trein had gezet. Weer alleen, vermoeid en geen zin hebbende in twee pittige colleges was ik een beetje in een matige stemming. Zelfs het prachtige uitzicht over de Thames naar St. Pauls Cathedral kon me niet echt opvrolijken... Bah... Maar toen plotseling dacht ik: "wat hoor ik nu"? Vlakbij Southwark Bridge hoorde ik ineens klanken die mij aan iets vrolijks deden denken!
Nu zijn er heel wat straat muzikanten hier in London, dus is het niet ongewoon dat je zomaar ineens denkt: "hee wat hoor ik nu, dat ken ik". Dan zit er weer iemand een zoveelste bewerking van "Imagine" of "Hit me baby one more time" op zijn klokkenspel of contrabas te spelen. Meestal laten die gasten dan ook via hun ghettoblaster een een electronisch orkest meespelen.
Er was dus niks bijzonders aan de hand eigenlijk. Just another straat muzikant die een paar ponden probeert op te halen door mijn gehoor te verpesten...

Maar nee! Het was deze keer dus wél bijzonder! Ik hoorde een stuk muziek met meer instrumenten; en niet één echt instrument en de rest uit een electronische herriemachine. Échte instrumenten, Échte muzikanten, Échte muziek! En bovenal: Mozart!!! Mijn hart sloeg even over. Hoor ik dit echt? Ik versnelde mijn pas om te kunnen zien wat ik hoorde. Toen ik de hoek omsloeg om onder Southwark Bridge door te lopen zag ik het: vier jonge heren spelend op viool, alt viool, cello en klarinet. (zie foto, click to enlarge) Ik was spontaan mijn lichte depressie vergeten. De aanblik van vier van die jonge kerels die vol enthousiasme en erg bevlogen Mozart speelden, maakte mij opgewekt! Wat geweldig zulke mensen midden op straat. Je kon in de blikken die ze onderling uitwisselden zien dat ze er echt plezier in hadden. Het kan in mijn ogen ook niet anders met die muziek. Mozart ruimt de geest op. Zorgen en deprimeerende overpeinzingen maken plaats voor helderheid, opgewektheid en blijdschap!

Eén zorg bleef echter wel natuurlijk: ik had mijn camera juist nu weer eens vergeten! Zo jammer... Toen ik na een klein uurtje te hebben geluisterd verder wandelde had ik dus de hoop al opgegeven dat ik een foto of filmpje van deze kerels zou kunnen maken. Het stikt hier namelijk van de straatartiesten en daardoor zit er eigenlijk elke dag een ander op dit soort goeie (lees: droge en drukke) locaties. Gelukkig stonden ze er gister echter gewoon weer! Ik dus snel een filmpje geschoten en maar eens geprobeerd op YouTube te zetten zodat jullie een idee kunnen krijgen van datgene waar ik het over heb :)

YouTube

Youtube, hét medium op internet om je homevideos te delen met de wereld heeft mij nu ook goed bereikt! Vandaag ben ik er voor het eerst eens serieus gaan rondneuzen en er is echt gigantisch veel geweldige TV te vinden! Het is denk vooral voor mij een heel interessante bron om meer gitaar technieken te leren. Verschillende mensen maken complete cursussen. Bovenal is het ook enorm motiverend om anderen te zien worstelen met dezelfde muziek.

Nou ja worstelen... Wat deze man doet, daar kan ik momenteel alleen maar van dromen! Wat heerlijk om dat instrument zo de baas te zijn! Echt mooi dat Spaanse geram. Reden te meer om hard te oefenen en veel af te kijken bij de meastro's op YouTube.



UPDATE!!! En ook deze mafkees! Je hoorde mijn gestuntel onlangs... pff dit is zoals het moet! Echt meesterlijk goed... Alleen zijn kapsel hehe ;)

St. Martin in the Fields

Donderdag avond ben ik met mijn ouders naar een leuk concertje geweest in de beroemde kerk van Saint Martin in the Fields aan Trafalgar Square! Was erg sfeervol. Bach, Händel, Albinoni en Vivaldi bij kaarslicht in zo'n mooie kerk. Ik heb geprobeerd een goede foto te maken, maar dat is altijd lastig in een kerk met slecht licht en wel een paar felle lampen...

Ooit dus "in the Fields", nu aan de drukste toeristentrekpleister in London: Trafalgar Square!



St Martins in the Fields van binnen: Prachtig, begin 18de eeuws interieur!



Moderne vaders zitten te sms'en tijdens Albinoni. Moderne moeders knijpen rustig een oogje dicht... en ja zoons fotografeert... ja nee, niet die zoon, die andere.




De performers van de avond. Af en toe wel een toontje vals, vooral Canon in D van Pachelbel werd een beetje ver@#$% haha, maar toch al met al niet verkeerd. De dame linksachter speelde de Hobo in Albinoni's Hoboconcert. Behoorlijk goed naar mijn idee! Te bewegelijk naar idee van mijn vader. Leidde te veel af van de muziek... hmmm :)

Zingen met jezelf

Mijn broer Thomas stuurde mij laatst een programmaatje om geluid op te nemen en te bewerken. Zojuist bedacht ik me weer dat ik dat nog niet had bekeken dus hupsakee: ik aan de slag. Meteen gingen oude tijden herleven! Vroeger zat ik met mijn broers nog al eens rare stukjes op te nemen op de computer. We versnelden dan onze eigen stemmen zodat we op smurfen leken of we mixden onze stemmen zo vaak door elkaar dat het net leek of we een massa mensen hadden opgenomen...
Goed, na wat gerommel daarnet had ik dus weer zo'n geinig stukje in elkaar gezet. Als je nou benieuwd bent wat ik precies geproduceerd heb: voor de liefhebber heb ik hier een linkje naar het bestand staan. En aanrader, vooral voor de Taizéliefhebber!

Herfst bevoorrading

Zoals ik hieronder al even meldde waren mijn ouders hier de afgelopen twee dagen. Behalve dat het heel leuk was om ze weer te zien, betekende dit dat er Nederlandse Supplies meekwamen! Ow yeah :D Laat die herfst maar komen!

Pappie en mammie op de universiteit

Mijn lieve pappie en mammie waren, na een paar daagjes bij mijn broer in de 'country side' te hebben doorgebracht, donderdag en vrijdag in het centrum van London. Tussen de colleges door heb ik ze heel kort even de universiteit kunnen laten zien.
Leuk was dat net de verkiezingen voor allerlei studentenposities aan de gang waren. De campus zag er daardoor kleurrijk uit, met enorm veel verkiezingsposter, een zee van flyers op straat en een hoop aggressief lobbyende mensen op straat in de meest gekke kleren om aandacht te trekken van het electoraat.

De trotste ouders voor de hoofdingang van de London School of Economics and Political Science:

Nederlandse feestje in De Hems

Zo het heeft even geduurd, maar ik ben weer terug om even wat to plaatsen op mijn blog. Ben de afgelopen twee dagen behoorlijk druk geweest. Woensdagavond bijvoorbeeld was er een Nederlands feestje in de Nederlandse pub De Hems in Soho (China Town).
Ik dacht dat dat wel een leuke gelegenheid was om zoveel mogelijk Nederlandse studenten uit te nodigen van de London School of Economics en daar samen heen te gaan. Leuke kans om de Nederlandse studenten (25 man in totaal) eens bij elkaar te brengen. Ik verschillende mensen gemaild enzo, maar uiteindelijk viel de opkomst toch enigzins tegen: 6 man/vrouw. Desalniettemin was het wel erg gezellig! Eerst hebben we gezellig met z'n zessen in een pub gegeten (drie keer raden welke) en zijn daarna samen naar De Hems gewandeld. Steffen, mijn kleine grote broer, stond daar al even op ons te wachten, dus die voegde zich ook bij ons. Toen zijn we samen lekker het feestgedruis in doken.
Er was een ware "SKIHUT DJ", Bitterballen, Frikandellen en vooral een flink stel Nederlanders. Wel erg grappig zo midden in London. Alle Andre Hazéssen en Marco Borsato's kwamen langs en er werd zelfs even een poging tot Karaoke ondernomen. Die poging faalde echter jammerlijk bij gebrek aan dappere zangers (ja, shame on me I know). Na afloop was wel mijn hele stem kapot doordat ik ondanks de harde muziek toch een beetje probeerde te socializen. Wel jammer als je dan de volgende morgen als een soort zwerver klinkt, maar het was wel grappig zo'n Nederlandse feestavond mee te maken.



Op de foto na afloop: Mijn broer, Jelle (oud buurjongen uit Apeldoorn), Marit (vriendin van Jelle) en een onbekende dame uit Nederland na afloop voor de deur bij de Hems. Ik weet niet wat jullie vinden, maar ik vind het wel een cool Limoen Jasje van m'n broer!


NB: check ook de vergroting van het kleine fotootje aan het begin van dit bericht eens (door er op te clicken) en zie de oranje ballonnen binnen op de eerste verdieping :D

Recuerdos de la Alhambra

Al een tijdje probeer ik een beroemd gitaarstuk te spelen genaamd "Recuerdos de la Alhambra". Dat betekent zoiets als herinnering aan de Alhambra (een oude Moorse burcht in Granada, Spanje). Het feit dat ik het alzo lang probeer, komt doordat het een stuk is dat een speciale techniek vereist die ik niet echt goed beheers. Het stuk zit vol met zogenaamde 'tremolo`s'. Op de gitaar speel je een tremolo door een snaar drie maal achter elkaar aan te slaan met de ring-, middel-, en wijsvinger. Dat is opzich niet lastig, maar dat moet wel twee maal per seconde. Met andere woorden (inclusief duimaanslagen) moet je 8 aanslagen per seconde maken! Het vereist dus een enorme 'lichtvoetigheid' van je vingers ;) Tot dusver leidde het oefenen meestal slechts tot verkramping van mijn hand en een vervelend gehoor voor de buren. Soms zijn er echter van die momenten dat je je spanning kan loslaten en je hand als vanzelf over de snaren flitst! Geen kramp, geen struikelingen, alleen die soepele beweging van 480 aanslagen per minuut! Wauw. Dat gevoel was er dus zonet weer even. Wat geweldig. Heerlijk die ontspanning voelen terwijl je hand ondertussen als een wilde tekeer gaat. En het mooiste is natuurlijk nog de klank. De herinneringen aan die prachtige burcht in Zuid-Spanje komen dan werkelijk tot leven...


UPDATE: Ik probeerde het kunstje nog een keer voor mijn brakke compute microfoon te doen maar dat ging niet helemaal zo lekker als eerder... (plankenkoorst?) Desondanks heb ik hier toch een linkje zodat je me 1 minuut kunt horen stuiteren op de snaren :D

Nieuwe route

Sinds deze week heb ik een nieuwe route naar huis vanaf de universiteit. Ik loop niet langer het hele end langs de Thames, maar pak een klein stukje Fleet Street en loop dan door 'Temple'. Een erg mooi stukje London dat tussen Fleet Street en de Thames in ligt (voor liefhebbers van maps.google.com click hier).
Het is een erg besloten stukje stad. Als je er door heen loopt kun je voor even vergeten dat je in de grootste stad van Europa loopt. Oude gebouwen, rustige autovrije straatjes, kleine doorgangen met poortjes en veel groen. Het heeft de naam Temple te danken aan de orde der Tempeliers, een middeleeuwse religieuze ridderorde. De tempeliers hadden rond 1200 in dit stukje London oa hun kerk. Deze Temple Church. Temple Church is een mooie oude kerk die ook vandaag de dag nog te bewonderen is. Jammer genoeg moesten die vervelende Duitsers er een halve eeuw geleden wel een paar bommen op gooien, waardoor hij deels herbouwd is in de jaren vijftig. Velen van jullie zullen hem misschien wel kennen uit de Da Vinci Code...

Hier een paar fotootjes van 'Temple' tijdens mijn wandeling naar huis van zo-even. Jammer genoeg was het licht een beetje vervelend... maar je kunt zo hopelijk iets meekrijgen van de rust die uitstraalt van het centrum van deze grote stad! :)

Wat doe ik toch de hele dag?

Ik studeer nog steeds niet genoeg. En ik vraag me nog steeds af waardoor ik er te weinig aan toekom...

Mijn Ex...... - buurjongen

Gisteravond even de stad in geweest met grote broer Steffen. Hij had Jelle en Marit over de vloer dus die waren er ook gezellig bij. Jelle is onze ex-buurjongen waar ik zo ongeveer 20 jaar bij in de straat heb gewoond (en mijn hele oude broers nog zelfs langer.) Leuk om elkaar hier in London dan weer eens tegen te komen en natuurlijk leuk om Marit eens te ontmoeten.
Jammer genoeg ontkom je er dan niet aan dat je samen op zo'n standaard uitgaansfoto terecht komt. Houd ik nooit zo van, maar vooruit dan maar voor deze keer... Ik met Steffen, Jelle en Marit op de foto in de pub:

Muhammad Yunus

Op 13 oktober werd de winnaar van de Nobel prijs voor de vrede bekend gemaakt. De winnaar dit jaar was Muhammad Yunus samen met de Grameen Bank. Het grappige was dat ik net rond die tijd halverwege een boek van Yunus was.
Een tijdje terug was Nienke (je-weet-wel-die-nienke-die-zo-af-en-toe-in-de-comments-loopt-te-blaten- :P) bezig met het idee om iets te doen voor een goed doel. Ik liet toen merken dat ik het niet zo op goede doelen heb. Op de een of andere manier heb ik altijd het gevoel dat zo'n goede daad niet zoveel goeds oplevert. We kregen het ook over micro-krediet en dat was nou iets wat mij wel erg boeide. Een tijdje later toen ik jarig was kreeg ik dus van Nienke het boek van Muhammad Yunus. Begin ik er dus eindelijk eens flink in te lezen... krijgt die man meteen de Nobel prijs :D Erg leuk. Het verhaal van hem vond ik erg boeiend dus ik zal eens een beetje proberen te beschrijven wat die man precies gedaan heeft om die prijs te krijgen.

Muhammad Yunus is ooit in Bangladesh een bank gestart die slechts aan de aller armsten geld leent. Mensen die niks hebben, geen opleiding, geen huis, geen enkel onderpand van waarde. Geen enkele andere bank wilde daarom aan deze mensen lenen. Wat bood de bank zekerheid om het geld terug te krijgen? En de bedragen die deze mensen zouden kunnen lenen waren zo klein dat er niet veel winst uit te halen zou zijn.
Yunus kon het niet begrijpen dat mensen die door een investering van een paar dollar niet langer arm zouden hoeven zijn, geen manier hadden om die paar dollar te lenen. Op een dag besloot hij 27 dollar te lenen aan tweeenveertig mensen die krukjes maakten zodat ze grondstoffen konden kopen en voor zichzelf konden beginnen. Deze lening hielp hen om de spiraal van armoede te doorbreken. Uiteindelijk leide deze ene wildemans actie tot het ontstaan van een bank, de Grameen Bank. Deze bank doet in het groot wat Yunus ooit in het klein deed: geld lenen aan armen die geen onderpand hebben. Zodoende stelt de bank hen in staat te hun eigen inkomen te genereren en geet hen een kans de armoede te ontsnappen.
Tot dusver heeft Grameen al 5.7 miljard dollar geleend aan ongeveer 5.1 miljoen mensen. Een boeiend project. En dat alles nagenoeg zonder hulp van goede doelen en fondsen. Grameen is een bedrijf dat zelf voorzienend is en zelf leent tegen commerciele tarieven op de financiele markt. De armen wordt ook geen geld gegeven. Leningen moeten met rente terug betaald worden. En mensen betalen terug! Zelfs uitzonderlijk goed! 98,85% van de leningen wordt terugbetaald! Daaruit spreekt wel dat de lening mensen werkelijk in staat stelt om aan hun armoede te ontkomen.
Het boek is boeiend om te lezen.
Omdat ik zelf dus altijd al een beetje een moeilijk gevoel had bij het geld geven aan goede doelen was het extra boeiend te lezen hoe deze man daar over dacht. Eén van de grootste armoedebestrijders van de aarde blijkt ook erg weinig te zien in het geven van geld en alle goed bedoelde projecten die armen scholen geven ed. Mensen zijn creatief en zijn in staat voor zichzelf te zorgen en zij weten zelf het best wat zij nodig hebben. Het verstrekken van leningen is daarom de beste manier om hen te helpen. Het laat hen in hun eigen waarde. Je spreekt op die manier je vertrouwen uit in de mensen en gunt hen het genoegen om te kunnen voelen hoe het is om zelf voor jezelf en je gezin te kunnen zorgen.

Er kan nog veel meer gezegd worden over dit onderwerp, maar ik moet hier natuurlijk niet zelf een boek gaan schrijven dus ik zal er nu maar eens mee op houden. Voor iedereen die geïnteresseerd is in armoede in de wereld en de vraag hoe dit ooit opgelost kan worden, zou ik het boek van Yunus, "Banker to the Poor", van harte willen aanbevelen. Het is denk ik een interessant verhaal dat inzicht geeft in de oorzaken en oplossingen van armoede. Het is geen studie boek. Het is een autobiografie en daardoor makkelijk te lezen. Geen academische verhandeling over ingewikkelde theorieën, maar het verhaal van een man die niet kon leven met de aanblik van armoede in zijn land en daar concreet iets aan is gaan doen. Wat hem uiteindelijk dus de nobel prijs opleverde afgelopen 13 oktober!

Even meepakken

Vanmiddag heb ik mij aangesloten bij de mannen in pak! Ik heb een zwart pak meegepakt en pak dus nu lekker mee met de rest! Ik heb nu alleen nog een serieus schoenen en overhemden tekort, maar de limiet op de credit card is nog niet bereikt dus er is hoop!

Jaja dan heb ik nu nog speciaal voor alle vrouwen die nooit bij een vreemde man in het paskamertje mogen natuurlijk een prachtige foto: exclusief meekijken bij mij in de paskamer :D



wauw :)

Konninginnedag?!

Loop ik gister op de campus... kom ik dit tegen:



Euuh... ik ben inderdaad al een tijdje weg uit Nederland, maar het is toch nog niet koninginnedag!?

Goed, dat is dus Arthur een Nederlandse jongen die hier al twee jaar is en nu in zijn derde jaar Economics and Philosophy zit. Hij is behoorlijk actief oa. als 'society officer' van de 'students union' en hij is nu bezig om te proberen verkozen te worden als afgevaardigde van de studenten bij het bestuur van de university of london. Druk baasje dus... En wij gaan binnenkort ook nog wat doen, maar goed daar kom ik later nog wel op terug. Ik wilde vooral die mooie foto natuurlijk even laten zien.

De avonden

Hoewel ik met mijn vorige bericht een beetje de in druk wilde wekken dat er hier alleen nog maar serieus gewerkt wordt, is dat natuurlijk niet helemaal correct. Vooral 's avonds stonden er tot nu toe deze week nog wel wat andere activiteiten op het programma.

Na maandagavond om 7 uur de bibliotheek achter mij te hebben gelaten ben ik bijvoorbeeld de pub in gedoken voor eten en heb ik met twee studiegenoten, Arben en Thierno, het grootste deel van de avond rondgehangen.
Dinsdag heb ik weer tot zeven uur in de bibliotheek gezeten. Ben toen naar huis gegaan en heb wat gegeten in de kantine hier. Na het eten stond de 'postgraduate cocktail night' op het programma :P De 'party officer' (jahaa die hebben wij hier gewoon...) had voor alle postgraduate (lees: master) studenten uit de Bankside Hall een avond geregeld in een cocktail bar. Iedereen die kwam kreeg minimaal 1 gratis coktail, maar in de praktijk waren dat er 2 tot 4 afhankelijk van je drinktempo. Erg leuk om op die manier eens de drankjes van 12 euro uit te proberen. Ook wel leuk om op die manier beetje de 'volwassen' mensen uit je huis te leren kennen. De bachelor studenten hier zijn bijna allemaal eerstejaars; ongeveer achtien jaar oud dus. HEt zijn voor een groot deel niet echt boeiende mensen. Ik heb niet echt iets met die jonge lui die proberen zo veel mogelijk los te gaan en hun plezier uit een fles drank halen. De masterstudenten zijn gemiddeld genomen toch wat serieuzer. Dat is opzich ook niet heel raar want de meeste master studenten hier hebben cum laudes op zak voor hun vorige opleiding. Neemt natuurlijk niet weg dat de master studenten soms leip los gaan, maar daar houd ik mij natuurlijk verre van ;) Gister waren er behoorlijk wat mensen na vier cocktails wel enigzins uitgetelt :)
Vandaag ben ik al om kwart over zes weggegaan van de universiteit. Toen heb ik even gegeten bij McDonalds aan Leicester square en ben met paar medestudenten naar de Sportsbar gegaan aan Haymarket om Champions League te kijken. Mijn medestudenten vonden die bar nogal goed, maar ik vond het niet zo boeiend. De wedstrijd was wel redelijk... Chelsea - Barcalona. Alleen jammer dat Barca verloor... Maar ja gelukkig hebben we de foto's nog (van de weg naar huis):

"Sportscafe":



National Gallery aan Trafalgar Square:



The Church of Saint Martin in the Fields aan Trafalgar Square (waar donderdag over een week vier Boelaarsen aanwezig zullen zijn :P):



En uiteraard het House of Parliaments. Nu een wat mooiere foto van dichterbij omdat ik vanaf Trafalgar over de Jubilee footbridge naar huis liep:

Ook dat is London...

...Ilja in de bibliotheek om zeven uur 's avonds.

De Thames op maandagavond

Het uitzicht op weg naar huis: een beloning voor een lange werkdag.

Hupsakee in de Cantorij

Hier een paar foto's van de Nederlandse Kerk te Austin Friars in The City of London.





Elke zondag ben ik daar te vinden in de dienst en natuurlijk bij de koffie na afloop. Vandaag was er een erg goede gastpredikant: Ds. De Vries. Hij was tot 2005 de vaste predikant van de Oude Kerk in Amsterdam. Hij vertelde dat hij nu voor zichzelf is begonnen. Volgens mij moet je als theoloog dan redelijk geslaagd zijn wil je kunnen leven als zelfstandige! Vandaag was ook bijzonder omdat één van de oudere dames in de kerk jarig was. Ze was maar liefst 96 jaar geworden! Wat een leeftijd! En nog zo opgewekt en levendig. Niet te geloven. Hupsakee gewoon zelf de taart aansnnijden en ronddelen... geweldig.
Behalve preek, koffie en verjaardag, was er vandaag een zangoefening en ben ik dus maar meteen ingelijfd bij de cantorij! haha erg grappig. De cantorij bestaat uit een clubje 'gewone' enthausiaste dames en de Head of Organ of the Royal Acamdemy of Music! Behalve deze 'super-bobo' uit de muziekwereld verzorg ik dus de enige mannelijke inbreng in het geheel. Volgende week de eerste uitvoering tijdens de kerkdienst. Dus komt allen! De dienst is bij deze van harte aanbevolen.



Na de dienst nog even met ... argh ben ik dus toch alweer haar naam vergeten, schande... door de buurt rond Brick lane gewandeld waar in de buurt enorm veel marktkraampjes zijn op zondag. Erg leuke buurt. Veel oude fabriekspanden die nu een andere bestemming hebben. Nu maar snel aan de studie. Deze week beginnen de werkgroepen en moet er eindelijk écht hard gewerkt gaan worden denk ik.

Puzzeltje

Dinsdag was er een zogenaamde 'Bankers Fair' hier op de universiteit. Allerlei banken waren vertegenwoordigd om vooral zoveel mogelijk studenten te interesseren voor een baan bij hun bank. Bij ABN AMRO kreeg ik een grote brochure over de geweldige toekomst perspectieven bij de bank. Erg interessant, maar wat leuker was, was dat in die folder een puzzeltje dat begon met de uitdagende tekst:

"Einstein said 98% of the world could not solve this puzzle, Can you?"

Die puzzel moest dus duidelijk even opgelost worden... oef. Hoor jij tot de slimste 2% van de wereld? (Ik had geen zin om het over te typen dus je moet even op de foto clicken om de vergroting te kunnen lezen.)

Succes!

Handige verwarming...

Heeft u 's winters ook zo'n last van bevroren voeten en benen? Maakt het eenzame koukleumen u ook zo depressief? Bent u het rillen en beven beu!?

Maak nu een eind aan uw winterse lijdensweg! LSE accomodation office introduceert nu de revolutionaire gepatenteerde incredible London School of Economics Cosy Cold Killer!


Weg met al die vervelende dikke jassen! Geen gestoei meer met dat onhandige winterdekbed! Nooit meer een doorgebrande elektrische deken met alle gevolgen van dien! Weg met uw thermo-ondergoed, eindelijk kunt u uw aantrekkelijke setje weer aan! Het enige dat u hoeft te doen is één simpele druk op de knop en u ervaart de heerlijke warmte van de gepatenteerde incredible London School of Economics Cosy Cold Killer!

De revolutionaire incredible London School of Economics Cosy Cold Killer is speciaal voor u ontwikkeld door de beste engineers en psychiaters! Het is wetenschappelijk getest bij het California institute of Technology en University College London. Gebruik leidt tot 83,6% afname in uw winterdepressies, GE-GA-RAN-DEERd!

Volg nu snel het revolutionaire twee stappen plan en met één druk op de knop maakt u een eind aan al die eindeloze eenzame kille koude nachten in uw LSE studentenkamer!


Euuuuh, ow ja, de knop... waar zit die knop ook al weer? De knop... Hier?


hmmm nee...


Ow jaa daar ;)

Hollanders in een boot op de Thames

Toen ik gisteravond thuis kwam vertelde ik al even dat ik Jeroen, ook een Nederlandse student aan LSE, had ontmoet. Ik vertelde dat we behalve gelunched te hebben nog meer hadden beleefd, maar daar hield ik op. Tijd om dat gat op te vullen!

Eerst moet ik echter nog wat over Jeroens naam zeggen. Ik blijk namelijk de enige LSE student te zijn die Jeroen als Jeroen kent. Jeroen noemt zichzelf op de LSE William... Je vraagt je natuurlijk, net als ik, af waarom deze naamswijziging? Van een echte oer-hollandse naam overstappen op een Engelse naam: hebben we temaken met een landverrader? Een overloper? Of ... hebben we juist temaken met een echte liefhebber van het vaderland? een patriot!? Iemand die zichzelf vernoemt naar onze op één na grootste Nederlander allertijden, William 'the Silent' van Oranje!!?

Wat blijkt: een zekere jonge dame vond een jaar of zes geleden dat Jeroen op Prince William of Wales lijkt (zie foto... vergelijk zelf met de foto hier beneden in een eerder bericht ;)). Sinds dien heeft Jeroen de naam William maar aangenomen voor de momenten waarop hij buiten de grenzen van het gewest Holland verkeert.

Wat erg leuk is, is dat Jeroen met een paar vrienden een tijdje terug begonnen met het opzetten van een soort netwerk voor Nederlandse studenten die een volledige opleiding in het buitenland doen. Dus echt voor studenten die niet op een uitwisseling zijn, maar zonder Nederlandse knuffelfinanciering in het buitenland zitten, mensen die hun lot in eigen hand hebben genomen.

Jeroen heeft al wat sponsoring geregeld en contacten lopen met onder andere het Nuffic begreep ik. Een mooi initiatief in ieder geval en leuk om te zien dat er serieus werk van gemaakt wordt. Nu alleen nog al die Nederlandse studenten vinden! Ik had zelf al plannen lopen met een andere Nederlander hier aan LSE om alle Nederlanders aan LSE bij elkaar te brengen, maar Jeroen was dus al bezig op een iets andere schaal! Leuk dat hij het net als ik leuk en belangrijk vind om beetje contact te leggen als Nederlanders. (Geen landverrader dus, ondanks die naam ;))

Nu had Jeroen gehoord dat er 's avonds een Nederlandse borrel zou zijn op een bootje op de Thames hier. Dat leek mij natuurlijk wel leuk om mee naar toe te gaan. Dus na mijn college zijn we eerst samen een hapje gaan eten in de pub om vervolgens naar de Queen Mary te gaan (zie foto). Een boot die naast Waterloo Bridge ligt en waar een soort pub en restaurant in zit. Daar was dus inderdaad een kluitje Nederlanders aan de borrel. Niet iets heel bijzonders, maar wel leuk om weer onder de Nederlanders te zijn.

Extra grappig was het om een jonge Nederlander te ontmoeten die hier voor BT werkt. Toen hij vertelde waar hij vandaan kwam bleek hij dus het grootste deel van zijn jeugd in Apeldoorn te hebben gewoond. Erg gaaf... Dus hij stond al gauw te graven in zijn geheugen: "jaaaa en dan reed ik vanaf de shell pomp zo en dan pakte ik de eerste afslag na de laan van erica en dan reed ik langs zo'n sloot... ". En ik dan natuurlijk... "euuuh je bedoelt de rademakersdonk?". "ow ja inderdaad ja haha". Grappig dat je dan allemaal dezelfde plekjes kent in dat kleine dorp Apeldoorn en het daar over kan hebben op een bootje op de Thames.

Wat ook wel toevallig was, was dat de eerste man waar we mee aan de praat raakten een recruiter was voor een grote Juridische onderneming. Toen hij hoorde over de plannen van Jeroen was hij meteen geinteresseerd. Zo'n netwerk is natuurlijk een geweldige bron voor een recruiter om eventueel talent te scouten. Altijd handig dus zo'n borrel, tis net werken.

Verder was het vooral gewoon een erg gezellige avond... voor herhaling vatbaar!

Vrijdag de dertiende...

Voor diegenen die het nog niet door hadden: Het is vrijdag de dertiende vandaag.

Pas een beetje goed op jezelf :)

Nederlanders united

Vandaag heb ik weer een Nederlander ontmoet hier aan LSE! Gister kreeg ik een mailtje van Jeroen dat hij ook hier studeerde en of we niet een keer konden afspreken. Zo gezegd zo gedaan, dus vandaag ontmoetten we elkaar op de LSE campus.

Toen we elkaar troffen vertelde hij dat hij mij via mijn blog had opgespoord. Erg leuk om te horen. Er is schijnbare een dame hier, Julia genaamd (Dag Julia, leuk dat je meeleest :)), die aan LSE werkt, die mijn blog, hoe kan het ook anders, via google gevonden heeft. Zij had op de een of andere manier een keer contact met Jeroen en vertelde hem toen weer dat er één of andere Nederlander hier studeert die een blog bij houdt. Zodoende surfte Jeroen laatst dus naar deze blog en van het een kwam het ander. Dik lachen.

Hupsakee wij dus naar de pizzahut voor een lekkere pizzalunch vanmiddag. Voor een paar pond kun je daar oneindig veel pizza eten. Dat is natuurlijk wel weggelegd voor twee lange hongerige Hollanders! Er werd dus duidelijk niet één slice per keer opgeschept zoals je ziet... Daarna hebben we nog het één en ander meegemaakt, maar ik ben nu wat te 'instabiel' om daar allemaal over rapporteren. Dus wordt vervolgd...

Van Gogh - Terras bij nacht

Dit is de Van Gogh die je in het vorige bericht al kon zien hangen. Ik vond hem te mooi om hem alleen maar op zo'n afstand te laten zien. Voor het geval je twijfelt: dit is écht een foto van de poster die je boven mijn bed ziet hangen hier beneden. Erg mooi.

Vaderlandsliefde

Daar er maar zo weinig Nederlanders op de LSE rondlopen, moet ik mijn taak als vertegenwoordiger van ons land natuurlijk extra serieus nemen. Mijn Engelse kamer heeft sinds vanmiddag daarom een extra Nederlands tintje gekregen, om zodoende het Nederlandse cultuurgoed hoog te houden.



En ja, het geeft die kale muren inderdaad ook wel iets meer kleur, maar dat is bijzaak natuurlijk.

Google

Iets meer dan een jaar geleden begon ik er serieus over na te denken om na mijn Bacheloropleiding, mijn studie te vervolgen aan een goede Engelse of Amerikaanse universiteit. Omdat het allemaal wat ver weg lijkt en onbereikbaar, leek het mij leuk om eens in contact te komen met een Nederlandse student die aan zo'n topuniversiteit studeert. Om op die manier een idee te krijgen van het hele aanmeldingsproces, de kansen om te worden toegelaten, het leven daar in het buitenland, of een topuniversiteit echt heel anders is dan een Nederlandse universiteit, of je wel tienduizenden euro's moet besteden aan zo'n onderneming etc. etc.

Een van de dingen die je dan doet is natuurlijk even googelen met een stel namen van universiteiten in combinatie met 'nederlandse student' enzo. Jammer genoeg vond ik nooit echt heel veel op die manier... Ik hoopte altijd dat ik misschien een weblog van een student zou kunnen vinden of iets dergelijks.

Nu zat ik dus net even in de bezoekers statistieken te kijken van mijn blog en toen zag ik dat mijn blog door iemand bezocht is die mijn site vond via de zoektermen 'london school of economics lse nederlandse studenten'. Blijkt dus dat ik op die zoektermen nu nummer twee op google ben. Erg leuk. Ga zo door zou ik tegen mijzelf willen zeggen :)

Mocht jij nou toevallig die mysterieuze googelaar zijn die mij gevonden heeft met die zoektermen en net als ik vorig jaar benieuwd zijn naar het studeren hier aan LSE... stuur gerust even een mailtje naar i.a.boelaars(at)lse.ac.uk Het doet mij plezier als ik iets voor je kan betekenen.

Ayaan Hirsi Ali

Nou ik heb jullie een paar dagen dus geprobeerd nieuwsgierig te maken met deze spannende e-mail. Hopelijk is dat een beetje gelukt!

Gisteren was het dus zo ver. rond het middaguur spoedde ik mij naar de Nederlandse kerk in The City. Daar was een speciale editie van de Nederlandse City Lunch. Het bijzondere deze keer was dat er een lunch met Ayaan Hirsi Ali op het programma stond!

Eerst hield ze een toespraak waarna er mogelijkheid was tijdens de lunch even na te praten. Ben samen met een docent van LSE dus nog even op haar afgestapt en heb haar nog even kunnen spreken. Was erg leuk. Echt een bijzondere dame. Erg treurig dat haar leven compleet onmogelijk is door de dreiging. Het is moeilijk om je echt voor te stellen hoe haar leven is. Nederland vangt misschien politieke vluchtelingen op uit landen als Iran. Mensen die hun mening daar niet vrijelijk kunnen uiten en hun leven onzeker zijn. Nou ik heb gister mogen luisteren naar iemand die Nederland heeft moeten ontvluchten om diezelfde reden. Het is moeilijk om de impact tot je door te laten dringen. Bedenk je bijvoorbeeld eens... Kan zo'n vrouw ooit nog een man vinden en een gezinnetje stichten?

Enorm veel respect voor haar. Ik hoop dat er een dag komt dat ook zij vrijelijk kan spreken en leven.

Over de inhoud van haar toespraak zou ik ook nog wel wat willen zeggen, maar ik wacht nog even af of ik de tekst kan bemachtigen. Ik heb in ieder geval een verzoekje bij de organisatie neergelegd per mail.

After Gipsy Kings-morgen

De lekkere zomerse klanken van Volare die in mijn hoofd waren blijven hangen na het feestje van gister werden vanmorgen ietwat ruw verstoord door andere ritmische klanken... ppfff de wekker! Om 8 uur... Twee colleges stonden op het programma. Methods of Economic Investigation (met andere woorden econometrie) en Monetary Economics.

In Utrecht zou ik in dit soort situaties met liefde een college overslaan. Sinds het echte studiejaar hier begonnen is begin oktober is er echter geen haar meer op mijn hoofd die er aan denkt in bed te blijven. De reden? Colleges zijn tot nu toe gewoon erg goed. Colleges zijn dé kans om op een goede heldere manier uitgelegd te krijgen hoe bepaalde modellen werken (dat was in Utrecht wel eens anders). Aan de andere kant hebben we nogal wat eigenwijze docenten hier. Ze doen de dingen graag anders dan in de boeken en dus kan je maar beter weten wat ze precies anders doen en waarom.

De meeste indruk maakt tot op dit moment de docent die Methods of Economic Investigation geeft. Elk college loopt hij binnen zonder ook maar iets bij zich te hebben, pakt een krijtje/marker, gaat voor het bord staan en houdt zo een verhaal van een uur... helemaal uit het blote hoofd en geheel logisch voortbouwend op zijn vorige college! Hij heeft na vier colleges al duidelijk een plekje in mijn academische hart veroverd. Heerlijk een docent die zijn verhaal zo goed beheerst. Je merkt ook dat het de vrijheid geeft om echt boeiend te spreken. Top! Zo erg was het dus eigenlijk niet om daarvoor mijn bed uit te moeten komen.

Nu ben ik na mijn college dus naar die mysterieuze meeting gegaan waarvan ik eerder de uitnodiging heb laten zien. Maar laat ik daar later maar even over berichten want daar heb ik denk ik ook iets meer woorden voor nodig en er moet nu toch echt even wat gestudeerd gaan worden!

Royal Albert Hall revisited

Zo was de zaal nog leeg en donker:


En zo staan er ineens een stel 'Zigeuner Konings' op het podium en is er een Spaans feestje!


Jeuhj inderdaad ik was dus voor een potje lekker populair spaans gitaargeram in The Royal Albert Hall daarnet. De Gipsy Kings traden op (zijn eigenlijk Zuid-Fransen trouwens schijnt). Lekker ge-bamboleooood :) Zo'n stelletje spanjaarden in de zaal had duidelijk te weinig bewegingruimte in die nauwe rijen met stoelen. Ze gingen flink tekeer! De Noord-Europeanen staken daar maar wat stijfjes bij af. Maar goed eigenlijk moet je met dit soort muziek ook niet in een stijve theaterstoel zitten.

Die Spanjaarden hadden trouwens ook nog een paar mooie vrouwen het podium opgestuurd dat was ook niet verkeerd ;)

Moet snel eens uitzoeken of er niet wat echte Spaanse Flamenco knallers in London komen! Dat is helemaal top met dans enzo... Nu eerst maar eens op naar dromenland! Slaap lekker :)

Spannende e-mail

Kreeg eergister deze e-mail:

Geachte NCL genodigde,

Hiermee bevestigen wij uw komst naar de NCL bijeenkomst op maandag 9 oktober. Graag wijzen wij u op de bijzondere aard van deze bijeenkomst waardoor deze uitnodiging slechts geldig is voor reeds bij het comité bekende bezoekers van de City Lunches.

De toegangsprijs van de bijeenkomst zal eenmalig £10.00 bedragen. Uitsluitend toegang tussen 11.30 en 12.30. Wij verzoeken u ruim tevoren aanwezig te zijn en, in verband met beveiligingscontroles, uw tassen, jassen e.d. voor zover mogelijk niet mee naar de kerk te nemen.

Wilt u er s.v.p. aan denken zich af te melden, mocht u na opgave alsnog verhinderd zijn.

Voor inlichtingen kunt u terecht bij het Kerksecretariaat (dit emailadres of 020 7588 1684) of bij Mw. xxx xxx, Nederlandse Ambassade, op 0207 590 3256 of xxx@minbuza.nl


Met vriendelijke groet,
Organiserend Comité NCL

Is het gelukt om je nieuwsgierig te maken? Maandag zal ik proberen een foto te posten :)

Premier van Finland

Gister naar een college geweest door de premier van Finland, Matti Vanhanen. Jammer genoeg is het nogal moeilijk goeie fotos te maken in zo'n collegetheater... moeilijk licht enzo. Maar goed this is him:



Achteraf was er tijd voor vragen. Wel leuk om beetje te observeren hoe die mensen met enorme politieke verantwoordelijkheden zich tussen de 'klippen' door manoeuvreren van alle hete issues waar ze eigenlijk niet te open over kunnen praten omdat het parlement thuis hem dan kapot maakt of dat hij dan op de tenen van meneer Poetin staat...

Bij de introductie had de LSE professor die hem voorstelde natuurlijk nog effe een woordgrap bedacht. Fins is in Engels namelijk Finnish. Dus hij zei zoiets van: "This LSE Events lecture series there will again be many important people lecturing at the London School of Economics. Again many presidenten en prime ministers from many countries will come to speak for you. The special thing of this years series is that we will start with the Finnish"

Google Earth Updated!

De afgelopen dagen zijn de luchtfoto's op Google Earth van London geupdate! Hier de nieuwe picture van mijn huisje tussen de bouwputten!



click on photo to enlarge, click here for link to maps.google.co.uk zodat je kunt rondkijken ;)

Saint Pauls Cathedral revisited

Ik ben om de één of andere reden nogal fan van Sint Pauls Cathedral...




(Update: Jammer dat het zo ingebouwd is! Ik heb oude prenten gezien waarop de cathedraal vanaf de rivier geheel zichtbaar is. Dan zie pas echt wat een mega imposant mooi gebouw het is.)

(Update2: Zo ziet hij er van boven uit op de nieuwe Google Earth foto's)

Händel

Een aantal dagen geleden kwam ik erachter dat ik een super mooi stuk muziek vergeten was mee te nemen naar hier: The Messiah van Händel!! Ik dus zoeken op internet en downloaden, maar door een irritante firewall hier op de uni kwam ik niet boven de 1 kb/sec uit.... *zucht*

Gelukkig woont er hier in de buurt nog zo'n broer van me die in dit soort noodgevallen eerste hulp biedt en zodoende schalden er een minuut geleden weer de vertrouwde klanken uit de speakers: "every valleeey! shall be exhalted!"... wauw

Handel ging mij overigens ooit voor in de verhuizing naar London... In 1710 toen hij 25 was verkaste hij van Hannover naar London. Hij woonde hier het grootste deel van zijn leven aan 25 Brooke Street. Vlakbij de LSE! Maar ja die bestond toen nog niet. Hij liep in ieder geval wel dagelijks over dezelfde straten als ik nu en is in ieder geval wel in dezelfde St. Pauls en Westminster Abbey geweest als ik (en jij misschien wel ;))

Korte Kop

Hier dan eindelijk een fotootje van mij na mijn knipbeurtje!


Niet helemaal 100% scherp maar er is duidelijk te zien dat ik het overleefd heb :) En ook vandaag nog geen haaruitval geconstateerd! Ik ben dus bij een of andere salon vlak bij de unie geweest en het kostte me 12,50 pond. Niet gratis maar voor Londense begrippen niet erg duur.
Ik werd geknipt door een Oost-Europese dame. Die hele salon was trouwens gevuld met Oost-Europese dames! Daar zie je maar weer waar die open grenzen goed voor zijn. Heb ik mooi weer een goedkope knipbeurt gehad en kunnen jullie in Holland straks weer lekker goedkoop aan de Asperges!
Het is wel een beetje moeilijk alleen als zowel de klant als de kapster niet echt goed Engels spreekt om uit te leggen wat je wil... Heb dus gewoon een eenvoudige korte kop gekregen, maar daar red ik mij al wel een tijdje mee... Suggesties voor de coup bij mijn volgende knipbeurt ontvang ik graag hier :)

(Ow ja de vermoeide ogen kwamen door mijn te lange bezoekje aan de bar van maandag avond... nee dat was dus niet dat bezoekje van gister avond!)

De markt voor 'haircuts'

Ik begaf mij vandaag op een van die markten die verre van perfect is: de markt voor 'haircuts'. Met andere woorden, ik moest eigenlijk al enige tijd naar de kapper en vandaag is het er van gekomen! En ja dat is dus nog niet zo eenvoudig als je nieuw bent in London. Want de vraag is waar zit de kapper? Hoe vind je die?

Een telefoonboek kan wonderen doen, maar alleen weten waar kappers zitten hier is niet genoeg. De kappers hier verschillen namelijk nog al in prijs. Langs de straat had ik al eens kappers gezien die 400 pond vroegen of 100 pond voor een knip beurtje (excl. wassen). Wat moet je dan? Alle kappers langslopen om te kijken welke betaalbaar zijn? Goed, stel dat je toevalligerwijs onderweg naar huis een kapper vindt die bijvoorbeeld tien pond kost. Eén probleem minder, maar hoe weet je hoe goed hij/zij is?
De beste manier om daar achter te komen is je een keer te laten knippen, maar dat is nogal een risicovolle manier: voor je het weet mis je een hap uit je oor of heb je een kale plek in je kapsel! Dan weet je daarna dat hij niet goed was... tsja of je daar blij mee moet zijn!
Bovenop dat alles is het ook redelijk je af te vragen waarom de kapp(st)er zijn/haar best zou doen om jou te knippen. Zodra je in de stoel zit heb je immers al voor hem/haar gekozen en niet voor de kapper aan de overkant.
Een ander probleem is dat je niet weet wat voor een chemische spullen die kapper in je haar smeert. Afgezien van het feit dat het ongezonde troep kan zijn... Stel dat je een kleurtje in je haar laat doen. De kapper is er dan misschien wel bij gebaat om juist een slechte in plaats van goede kleur te gebruiken. Een kleur die niet heel lang mooi blijft leidt er toe dat je eerder terug komt misschien en kost bovendien misschien minder voor de kapp(st)er.

Kortom: Hoe vind je een kapper. Hoe weet je of hij/zij betaalbaar is. Hoe weet je of hij goed is? Hoe weet je of je geen haaruitval krijgt van de gel die hij/zij gebruikt?. En ja een knipbeurt is niet als een broodje. Het kan je leven voor de komende maanden ruineren! Naar de kapper is dus een gevaarlijke en uiterst onzekere zaak... Maaar vandaag is het er van gekomen. Ik zit hier dus met een vers geknipte bol pluisharen! Hoe het me vergaan is? Later meer (incl. foto's!)... eerst even naar de bar ;)

(Ow ja... De politiek correcte "hij/zij" aanduiding van de kapp(st)er is mede mogelijk gemaakt door de "Bond ter bevordering van de geslachtsgelijkheid, Bankside House Room 155"... mannen kunnen immers ook gewoon kapper zijn daar is helemaal niks raars aan! ;) )

Eerste dag van het collegejaar

Vandaag is dan eindelijk het officiele college jaar begonnen. Na vier weken les te hebben gehad als enige opleiding op de LSE campus zijn nu alle opleidingen begonnen. De campus was meteen echt beredruk. Ook een plekje in die grote bibliotheek vinden is nu een stuk lastiger.
Voordeel is dat ik nu geen wiskunde meer heb, maar economie. Dat is toch wel een grote opluchting. Mijn eerste twee colleges waren Methodes of Economics Investigation (ofwel econometrie) en Monetary Economics. In beide colleges werd eigenlijk alleen een indruk geschets wat we de komende tijd gaan doen. Colleges hier zijn ook maar een uur lang dus veel had ook niet gekund.
Na de colleges heb ik gelunched bij de Pizzahut met Daniel een student uit de economie research master/PhD. Altijd lekker zo'n lunch met onbeperkte hoeveelheden pizza. Daniel vertelde bovendien dat hij fan is van de Tottenham Hotspurs en dat hij me wel mee wilde nemen naar een wedstrijd, dat lijkt me wel kicken. Martin Jol de Nederlandse coach van Tottenham is behoorlijk populair hier. Edgar Davids speelt er ook momenteel dus zou als Nederlander erg gaaf zijn daar heen te gaan.

Jammergenoeg is met het Engelse collegejaar ook het Engelse weer begonnen. Het goot echt behoorlijk op de weg naar huis. Ben dus maar met de bus gegaan en heb nog even staan schuilen in de deuropening van het Waldorf Hotel... ;)

Hier een foto vanuit de bus op Waterloo Bridge met de London eye. Dat kleine, meest rechter, torentje is de Big Ben. Die zwarte vage vlek is inderdaad een fietser :)

Grote broer nóg een jaartje groter!

Mijn jongste oudere broer Steffen is vandaag 27 geworden. Een respectabele leeftijd. Dat er nog vele jaren mogen volgen! Dus iedereen even feliciteren op zijn site!!