Chicago, het nieuwe London!

Het lijkt eergister, maar het is al weer 4 jaar geleden dat ik mijn studie aan de London School of Economics afrondde. Het bloggen heeft al die tijd stilgelegen. Er staat echter een nieuw avontuur voor de deur. Ilja at the London School of Economics wordt Ilja at the University of Chicago. Hoogste tijd dus om de blog uit de mottenballen te halen. Deze zomer zal in het teken staan van de grote verhuizing. Het knusse Utrecht maakt plaats voor het grote Chicago.

Met veel tegenzin zal ik eind Augustus afscheid nemen van mijn leven hier in Nederland, om pas over een jaar of vier weer terug te keren. Terugdenkend aan London, vier jaar geleden, lijkt dit een overzichtelijke periode. Denkend aan de gigantische afstand tot vrienden en familie en de enorm zware uitdaging die me in Chicago te wachten staat, lijkt het een eenzame eeuwigheid.

Daar staat tegenover dat ik enorm uitzie naar mijn studie in Chicago. The University of Chicago heeft één van de meest aansprekende economie faculteiten ter wereld. Een fantastische omgeving om te leren en geïnspireerd te worden. Ik zal proberen af en toe op deze plaats een inkijkje te geven in het leven in Chicago en wie weet is er ook tijd om zo nu en dan een kritische opinie achter te laten.

Taizé winter 2007

Twee weken geleden zat ik zomaar even een weekendje in Taizé. Erg raar om daar te zijn in zo'n ander jaargetijde. Ik ben na mijn zes zomerse bezoeken gewend dat het er 30+ graden is en er 5000 mensen krioelen over het terein. Nu was het -4 's en waren er 40 bezoekers. Hoewel de zomer heerlijk is, was het nu in de winter ook erg mooi (erg lekker op je badslippers door de vrieskou naar de douche :).
Vooral toen vlak na aankomst de Taizé klokken luidden voelde het ondanks dat het er totaal anders uitzag als erg vertrouwd. Die klanken riepen meteen weer een bijzonder
gevoel op.

Op zondag middag was er ook tijd om even de omgeving te ontdekken (iets wat ik niet eerder had gedaan). Dat leverde nog de volgende plaatjes op.

Het dorpje Taizé

Het reisgezelschap. Bestaande uit mijzelf en mijn drie (ex-)Eerbeekse reisgenoten.

Sinterklaasje

Even heb ik wel gevreesd,
maar gister is hij dan toch langsgeweest.
Denk je net dat hij je huisje niet meer vindt,
is hij daar plots, die goede Sint.
...

En dit was een deel van de buit:



:)

Nieuwe gitaar

Het is al weer een eeuwigheid geleden dat er iets nieuws verscheen hier op mijn blog. De redenen daarvoor zijn denk ik van verschillende aard. Enerzijds is het leven in Utrecht misschien te gewoon en saai om regelmatig verslag over te doen. Anderzijds is het met een full-time baan toch wat lastiger regelmatig aan een blog te werken. Dat zou dan 's avonds moeten gebeuren, maar vooral dan is er na het werk vaak toch net wat minder energie. Ik heb mij er daarom maar bij neer gelegd dat ik niet regelmatig hier iets nieuws plaats.
Ik had mijn kleine oude broertje echter een paar dagen terug beloofd nu toch iets te zullen plaatsen. En laat ik juist sinds afgelopen vrijdag een prima aanleiding hebben. Ik heb sinds vrijdag een nieuwe gitaar! Geen klassieke, maar een flamenco (wat betekent: een andere houtsoort, een iets kleinere klankkast, een iets andere hoogte van de snaren boven de gitaar en een slagplaat rond het klankgat).
Zie hier:



Voor de geïnteresseerden: Het is een Amalio Burguet 3F. Amalio Burguet is een bouwer uit de regio rond Valencia, Spanje. 3F betekent dat het de goedkoopste Flamenco gitaar is van deze bouwer (hier in NL rond de 700 euro). Hoewel ik vele duurdere gitaren geprobeerd heb, leken die mij toch niet echt de moeite waard op dit moment. Enerzijds was de kwaliteitswinst te beperkt om nu het dubbele uit te geven. Anderzijds leek het me prettig een instrument te hebben dat ik durf mee te nemen. Het geluid van deze gitaar is al behoorlijk goed en dus komt een nog mooier instrument later wel weer op mijn verlanglijst.

En nu maar lekker spelen! De eerste klanken dagen in ieder geval uit tot meer... (voorspel op verzoek mogelijk ;))

Een onverwacht aanzoek

Vorig weekend was ik voor eventjes terug in Londen: Leuk even een paar vrienden bezoeken en gewoon lekker kuieren door de stad. Er was toevallig voor vrijdagavond ook al een etentje geplanned door Karl (studievriend uit Noorwegen) die ook voor even terug was. Leuk om weer wat bekenden te zien daar en andere vrienden van Karl te ontmoeten. Maar het bleef echter niet bij alleen een leuk etentje. Toen iedereen zijn bordje leeg had ging die Karl opeens op zijn knieen voor zijn vriendinntje Heather (uit Canada): "Do you want you marry me?"

waaaah, iedereen was zowat in shock door deze onverwachte wending van de avond! Dat sloeg echter al gauw om in een gevoel van vreugde toen men besefte dat de "bride to be"toch echt ingestemd had en er dus een bruiloftsfeest aan zit te komen. Zeker toen ook nog de champagne ontkurkt werd kon het feest neit meer stuk!

Vlnr: Alon, Me, Heather, Karl and Joseba

Voor de geinteresseerden: Karl en Heather kennen elkaar van de campus waar zij allebei het afgelopen jaar woonden in Londen. Ze zijn dus momenteel ongeveer 8 maanden samen als ik het goed heb onthouden. Volgens Dr. Phil (en mijzelf) loopt Karl misschien wel een beetje te hard van stapel om al zo snel een aanzoek te doen, maar dat past wel bij zijn hele persoon: ogenschijnlijk impulsief en nonchalant stapt hij door het leven. Hij lijkt echter onder de juiste ster geboren te zijn want altijd komen ogenschijnlijk ondoordachte acties van he mwonderbaarlijk goed uit. Zo ook deze ga ik van uit :)

Nieuwe werkplek

Per 16 augustus ben ik aan het werk bij de Utrecht School of Economics (sub-faculteit voor economie aan de universiteit utrecht). Ik ga met name klassikale lessen verzorgen in verschillende vakken in de bacherlor opleiding economie. De eerste periode van het academisch jaar zal dit wiskunde (voor eerstejaars) en Macroeconomie (voor tweedejaars zijn.
Mijn werkplek is aan het Janskerkhof 12 in Utrecht. Ik zit op een zolder van een oud stadspand met een paar docenten en aio's. Zie hier mijn bureautje. Het raampje geeft een leuk uitizcht op de Drift en de Kromme Nieuwegracht.




Tot nu toe bevalt het erg goed. Volgende week beginnen echter de colleges pas... ben benieuwd hoe dat bevalt :)

Taizé is hip

Als ik deze geluiden gaat er altijd weer een bijzonder gevoel door me heen. Het zijn de kerkklokken uit Taizé (huh Taizé wat is dat?: KLIK). Drie maal per dag roepen deze klokken de mensen op om samen te komen in de kerk voor het gezamelijk gebed. Ook afgelopen Juli ben ik weer een week in Taizé geweest. In totaal ben ik er nu dus 6x een week geweest de afgelopen jaren. Het heeft een bijzonder plekje in mijn leven veroverd.

Links de kerk rechts de klokken in actie

Het horen van de klokken doet weer denken aan de mooie momenten daar in Taizé, aan de momenten waarop je allemaal weer even je ding neerlegt en samen met duizenden richting de kerk stroomt om te zingen en stil te zijn. Een bijzonder gevoel van saamhorigheid, vrede en rust. Maar ook de herinnering aan het altijd mooie weer, de prachtige landelijke omgeving, de wacht op voedsel in de verzengende hitte en de feestende menigte 's avonds.

Het gezamelijk gebed

Maar wat is er nou verder nog zo leuk aan de broeders in Taizé: ze zijn lekker hip en modern! Moderne monikken? Het lijkt bijna een contradictio in terminis! Maar ze hebben tegenwoordig zelfs een podcast! Elke week kun je automatisch de meest recent opgenomen gebedsdienst in Taizé op je ipod laten zetten en luisteren maar! Je wordt wakker, pakt je Ipod, springt in de trein en ter hoogte van Den Dolder zit je te luisteren wat een paar uur eerder door Frère Aloïs werd gesproken in Taizé. Opzichzelf zijn we natuurlijk wel aan deze techniek gewend, maar dat monniken dat ook allemaal onder de knie hebben blijft soms toch even wennen :)

De kampeervelden